Głuchołazy, to mała miejscowość, położona u stóp Gór Opawskich. Założone w 1222r.miasto, miało swoje okresy wzlotów i upadków - wyniszczenie przez najazdy husytów i okres rozkwitu w XVI w., kiedy to nastąpił rozwój górnictwa złota. Okres wojny 30- letniej, epidemia dżumy oraz wojny śląskie doprowadziły do kolejnego wyludnienia miasta.
Pełny rozkwit Głuchołaz nastąpił w XIX w., gdy dotarła tu kolej, a miejscowość uzyskała status uzdrowiska. Do Głuchołaz zjeżdżali kuracjusze, by skorzystać z modnych wówczas zabiegów hydroterapii, propagowanych przez dra Priessnitza z pobliskich Jesienników. Do wojny, kiedy Głuchołazy należały do Rzeszy Niemieckiej, były miejscowością typowo uzdrowiskową,z jednym z najładniejszych basenów w Europie, sanatoriami, domami wczasowymi, przepięknie ukwiecone, tonące w zieleni. Takie miasto, nie zniszczone przez wojnę, zastała ludność osiedlająca się tu po wojnie. Niestety, okres komunizmu, to czas rozbudowy przemysłu bez troski o ekologię,o estetykę uzdrowisk i sanatoriów a także samego miasta. Głuchołazy utraciły status uzdrowiska a w 1997r.dzieła zniszczenia dokonała powódź.
Z roku na rok Głuchołazy zyskują na wyglądzie. Usunięto większość zniszczeń po powodzi, dokonano renowacji części zdrojowej z alejkami i promenadą prowadzącą na Górę Parkową ( z wyjątkiem basenu).
Najważniejszym zabytkiem Głuchołaz jest Stare Miasto z kościołem św. Wawrzyńca znajdującym się nieopodal rynku, fragmenty murów obronnych, wieża Bramy Górnej z około 1600r., dostępna dla turystów, z której można podziwiać panoramę miasta i okolic oraz głuchołaski rynek z kamieniczkami ozdobionymi elementami na fasadach. Znajdujący się tu wcześniej ratusz, ze względu na zły stan został rozebrany, a Urząd Miasta mieści się w kamienicy, która wcześniej była hotelem i winiarnią. Rynek, ozdobiony klombami, przecinają chodniki wyłożone kostką, z której ułożono herb miasta - kozie głowy .W centrum rynku rośnie zasadzona w 1648r. rozłożysta lipa, pomnik przyrody.
Na szczególną uwagę zasługuje wybudowany w XIII w. Kościół św. Wawrzyńca. Fasadę kościoła ozdabiają charakterystyczne dwie wieże a do wnętrza prowadzi późnoromański portal. Świątynia spalona przez husytów, została odremontowana i ponownie sprofanowana i ograbiona w czasie wojny 30- letniej. Obecny, zachwycający wygląd kościół zyskał dzięki barokowej przebudowie w latach 1729 - 1733.
Uwaga: to tylko tekstowa wersja strony kliknij w link aby powrócić do strony głównej
